Etymologia “Anhad Naad” i “Anhat Naad”

“Anhad Naad” i “Anhat Naad”.

Dwa słowa “Anhat” i “Anhad” są sanskryckimi terminami i są stosowane wymiennie, jednakże, nie mają one dosłownie tego samego znaczenia.
“Anhad” oznacza “bez granic” (An- had).
Słowo “Naad” oznacza dźwięk.
W terminologii jogicznej istnieją dwa rodzaje dźwięków we Wszechświecie, dźwięki “Ahat” i dźwięki “Anahat”. Dźwięki Ahat to dźwięki stworzone przez coś uderzającego coś innego. Gdy zagramy nutę A, będzie ona wibrowała 440 razy na sekundę, tworząc drgania otaczającego powietrza, które przeniesie dokładnie to tempo wibracji do otoczenia. To jest dźwięk “Ahat”. Innym przykładem jest wiatr wiejący przez drzewa, oddech uderzający struny głosowe i usta. Wibracja dźwięku “Ahat” musi podróżować przez materię, bo te wibracje dźwiękowe są przekazywane przez ruch struktur molekularnych.

W jogicznej kosmologii i nauce mówi się, że wszechświat składa się z dźwięku. Cała materia wibruje w określonych częstotliwościach. Skały i kamienie mają bardzo powolne i niskie częstotliwości. Kolor i światło mają wysoką częstotliwość i mogą przemieszczać się w próżni. Za wszystkimi zjawiskami fizycznymi i materią, kryje się pierwotna, twórcza wibracja, która rozpoczęła tworzenie. W chrześcijaństwie jest zwana “Słowem”, Sikhowie nazywają to “Naad”, jogini – “Anahat”. To jest to, co naukowcy definiują jako “promieniowanie kosmiczne” pozostałe po Wielkim Wybuchu.
Jednak niezależnie od tego jak nazwane, stale wibruje, tworzy i rozszerza Wszechświat – bez granic, w nieskończoność.

 

Komentarze sa zamkniete.